Systemy wbudowane i IoT

Łączność w sieciach czujników: BLE, LoRaWAN, NB-IoT czy LTE-M?

Wybór łączności radiowej decyduje o zasięgu, czasie pracy na baterii i kosztach utrzymania sieci czujników. Porównujemy najpopularniejsze technologie i podpowiadamy, jak wybrać właściwą.

Nocny widok z lotu ptaka na pola z rozproszonymi, świecącymi węzłami czujników połączonymi liniami sieci
Ilustracja poglądowa wygenerowana cyfrowo.

Czujnik, który nie potrafi przesłać danych, jest tylko rejestratorem. Wybór technologii radiowej to jedna z pierwszych decyzji w projekcie urządzenia IoT i jedna z tych, które najtrudniej później zmienić. Wpływa na zasięg, czas pracy na baterii, koszt sprzętu, opłaty abonamentowe i architekturę całego systemu.

Cztery najczęstsze opcje

Bluetooth Low Energy (BLE)

BLE pracuje w paśmie 2,4 GHz i ma typowy zasięg od kilku do kilkudziesięciu metrów (więcej w trybie Coded PHY). Zaletą są tanie moduły, bardzo niski pobór energii i bezpośrednia komunikacja z telefonem. Sprawdza się w urządzeniach noszonych, w pomieszczeniach i tam, gdzie dane odbiera lokalna bramka. Na większych obszarach potrzebna jest sieć bramek albo sieć typu mesh.

LoRaWAN

LoRa to modulacja z rozpraszaniem widma, wykorzystywana w Europie w paśmie 868 MHz, a LoRaWAN to zbudowany na niej protokół sieciowy. Zasięg w terenie otwartym wynosi od kilku do kilkunastu kilometrów, a pobór energii jest bardzo mały. Ceną są niska przepływność i ograniczenia czasu nadawania w paśmie nielicencjonowanym (tzw. duty cycle). Można zbudować własną sieć z bramką albo skorzystać z publicznej sieci operatorskiej lub społecznościowej.

NB-IoT i LTE-M

To technologie komórkowe opracowane przez 3GPP z myślą o urządzeniach IoT. Korzystają z infrastruktury operatora, więc nie trzeba budować własnej sieci, ale potrzebna jest karta SIM i abonament. NB-IoT zapewnia bardzo dobry zasięg wewnątrz budynków i niski pobór energii przy rzadkich transmisjach małych porcji danych. LTE-M oferuje większą przepływność, mniejsze opóźnienia i lepszą obsługę urządzeń w ruchu. Oba standardy obsługują tryby oszczędzania energii (PSM, eDRX).

Porównanie

CechaBLELoRaWANNB-IoTLTE-M
Zasięgmetry–dziesiątki metrówkilometryzasięg sieci operatorazasięg sieci operatora
Przepływnośćwysokabardzo niskaniskaśrednia
Infrastrukturatelefon lub bramkawłasna bramka lub operatoroperatoroperator
Koszty stałebrakniskieabonamentabonament
Aktualizacja oprogramowania przez radiołatwatrudnamożliwałatwa

Jak wybierać

  • Ile danych i jak często? Kilkanaście bajtów co kwadrans to typowe zastosowanie LoRaWAN lub NB-IoT. Ciągły strumień danych wymaga BLE lub LTE-M.
  • Gdzie stoi urządzenie? W piwnicy liczy się zasięg wewnątrz budynków. W terenie otwartym bez zasięgu komórkowego własna sieć LoRaWAN bywa jedynym rozwiązaniem.
  • Kto utrzymuje infrastrukturę? Własna bramka oznacza brak abonamentów, ale też odpowiedzialność za jej zasilanie i łącze.
  • Czy trzeba zdalnie aktualizować oprogramowanie? W LoRaWAN aktualizacja przez radio (FUOTA) jest możliwa, ale powolna i wymaga starannego zaprojektowania.
  • Ile urządzenie ma pracować na baterii? To często rozstrzyga wybór. Piszemy o tym we wpisie o budżecie energii.

Rozwiązanie hybrydowe: częstym kompromisem jest lokalna sieć czujników BLE lub LoRa i jedna bramka z modemem komórkowym, która zbiera dane i wysyła je do chmury. Czujniki pozostają tanie i energooszczędne, a bramka może mieć wydajniejsze zasilanie, np. z panelu fotowoltaicznego.

Źródła

  1. Bluetooth SIG. Bluetooth Core Specification. bluetooth.com
  2. LoRa Alliance. LoRaWAN Specification oraz Regional Parameters (EU863-870). lora-alliance.org
  3. 3GPP. Cellular IoT: LTE-M i NB-IoT (Release 13 i nowsze). 3gpp.org
  4. ETSI EN 300 220. Urządzenia krótkiego zasięgu (SRD) pracujące w zakresie 25–1000 MHz.

Pracujesz nad podobnym zagadnieniem? Porozmawiajmy o metodzie pomiaru, elektronice albo prototypie. Pierwsza konsultacja jest bezpłatna.

Umów konsultację